De kleinste Christen-samenkomst in praktijk
Wie erachter komt dat Christen-zijn een persoonlijke opdracht is, zal ook begrijpen, dat massale kerksamenkomsten naar werelds organisatiemodel (Vereniging, Stichting, NV, etc) met werelds machtsmodel (Raden, besturen)en zo onder het gezag van vele raden, besturen en bestuurders echt niet de bedoeling kan zijn voor Christenen. Maar hoe kan je op die persoonlijke weg dan toch een Samenkomst hebben en waarom dan? En hoe vul je die dan in?

Voor al die Christenen die waarlijk van de brede kerkweg afgaan om waarlijk op Gods Weg gaan: antwoorden én praktische tips voor 'die kleinste Christensamenkomst'!

Samenkomen? Gewoon 'thuis' of 'buiten'!
 Nog voordat je gaat spreken over 'waarom samenkomen', 'wanneer samenkomen', 'wat je gaat doen', enzovoort is het gewoon lekker praktisch om in iedergeval 1 onderwerp alvast te hebben getackeld. 'waar ga je samenkomen?! Gewoon: gezellig thuis of buiten. Vooral met mooi weer kan samenkomen in de natuur erg prettig zijn.

Neem kleden mee, muziekinstrumenten (gitaar, keyboard, trommeltjes, fluit, je stem, bladmuziek, etc), neem te drinken en te eten mee en zoek voor een rustige plek; het liefst met een openbaar toilet in de buurt!

Met wie ga je 'samenkomen'?!
De Bijbel stelt 'waar 2 of 3 mensen samenkomen...'. Twee mensen is dus het minimum. Daarbij kan je denken aan mensen die op bijbelse wijze in hun geloof staan, zoals wellicht:

  • Je man of vrouw
  • Je vriend(en) en/of vriendin(nen)
  • Familieleden
  • Kennissen
  • Buren

    Het is wel belangrijk dat je je vrij in je geloof kan voelen en uiten. En iets meer mensen kan natuurlijk ook; denk aan kinderen van jezelf of vrienden/familie en hun kinderen erbij.

    Grote samenkomstgroepen geheel onnodig!
     Er zijn altijd mensen die vanuit (kerk)traditie denken: 'hoe meer zielen, hoe meer vreugd' en dus streven ze er altijd naar om zoveel mogelijk mensen te doen samenkomen. Dat is voor Christenen beslist niet aan te bevelen én beslist onnodig!

    Behalve dat 'brede wegen altijd leiden tot brede poorten van de ondergang': grote samenkomsten hebben altijd weer (wereldse) organisatie nodig , grote accommodatie, veel parkeerplekken, beveiliging, voorbereiding, geld en vuil-/puinruimers na de tijd. Bovendien: hoe groter de samenkomst hoe oppervlakkiger en onpersoonlijker het wordt.

    Hele kleine samenkomsten van minimaal 2 of 3 personen zijn:

    Maar ook 'thuis' is een hele kleine samenkomst aan te bevelen. Behalve dat het thuis altijd persoonlijk, knus is en bekend: het is voor de buurt en je buren ook prettig dat er niet vele auto's langskomen, die vele parkeerplaatsen innemen, die vele mensen in dat huis brengen en waar die mensen ook nog veel lawaai maken. Dáárom alleen al is het beter om met slechts enkelen samen te komen; je buurt en buren zullen er geen aanstoot aan nemen.

    Wanneer ga je die samenkomst 'doen'?
     Wij vinden de Sabbat (vrijdagavond na zonsondergang tot zaterdagavond zonsondergang) qua aanleiding (Gods Dag), qua mindset en qua inhoud eigenlijk hét moment om 'samen te komen'. En het 'hoeft' beslist niet 'elke Sabbat'. En ook niet altijd op zaterdag, maar kan bijvoorbeeld ook op vrijdagavond. Zo heb je dus al 2 mogelijke data voor zo'n samenkomst :-)

    Zo'n samenkomst is voorts vooral aan te bevelen:

  • 'als je je daartoe geroepen voelt'
  • bij diep verlangen daartoe,
  • i.g.v. komst van mede-Christenen,
  • bij mooi weer,
  • als je 'écht' wilt 'lofprijzen' en 'danken',
  • als je inhoudelijker wilt; qua (voor)bidden, dienstbaar bidden, etc.

    Wat ga je dan doen tijdens die Samenkomst?!
     Voor mensen die gewend zijn om door de kerk 'georganiseerd en geleid te worden', zal het bijna onmogelijk lijken om zelf aan de slag te gaan. Kan en mag dat wel zonder formele kerkleiding cq voorganger, predikant of dominee? Vindt GOD dat wel waardig genoeg? Is dat wel mogelijk zonder koor en musici?

    Als er vertrouwen en wil daartoe is en als GOD het leidt, dan is dat juist mogelijk. Beter nog: zo is het door GOD bedoeld. Alleen zo is het 'waardig'.

    En over de inhoud zullen Christenen zich dan bij voorbaat al helemaal niet zo'n zorgen meer maken; immers: zij zijn er én GOD is er; de rest komt dan vanzelf wel. Met dat vertrouwen en die rust/ontspanning is er ook de basis om tot gebed, lofprijzing en aanbidding te komen!

    Hoe lang moet de Samenkomst duren?
    Eigenlijk heel simpel: Christenen die het verlangen hebben gekregen om de Samenkomst te gaan houden, zullen evenzo aanvoelen wanneer het tijd is om de samenkomst te beëindigen. En wie dat niet al te sterk aanvoelt: hou de Bijbel, muziekinstrumenten en mogelijkheid tot gebed tot de mogelijkheden en laat je leiden.

    Mogelijke redenen om de Samenkomst te beëindigen zijn:

  • als je overduidelijk een stoorzender voor je omgeving bent
  • als de politie jouw plekkeuze niet overeenkomstig de APV of regels vindt
  • als er sprake van 'burengerucht' dreigt te gaan worden
  • als er teveel 'externe-bezoekers'(publiek) komen
  • als je erna moet werken of studeren
  • etc.

    Hoe kort of lang de Samenkomst ook duurt: je zal merken dat de volgende samenkomsten altijd weer makkelijker verlopen, inhoudelijker zijn, korter lijken te duren, maar vaak langer zijn, etc.

    Na de Samenkomst...
     Eigenlijk is het overbodig om te zeggen, maar toch...

    Na de samenkomst is het als verantwoordelijk Christen regel om de omgeving schoon achter te laten; of het nu een huiskamer is of een plek in de natuur. Eigenlijk wil je als Christen niet eens anders... Zo blijft die 'plek' ook voor wellicht een volgende keer beschikbaar en niemand neemt aanstoot aan je verblijf; het kan zelfs tot gelijkluidend voorbeeld voor anderen zijn.

    Biedt zélf aan om te helpen met afwas, opruimen, afruimen, meenemen van vuilnis, opvouwen doeken, enzovoort. En waar je kan: ga gewoon zelf alvast aan de slag. Dat is ook voor anderen een prima voorbeeld.

    Door: Hein Kuipers dd. 4 april 2008
    Terug
    HOME