Trouwen...
voor GOD of voor de kerk?!

Er zijn mensen die menen 'dat je niet zonder de kerk trouwen kan', want volgens hen zou je dan niet meer 'voor GOD' kunnen trouwen. Dat er al duizenden jaren lang mensen trouwden voordat de kerken bestonden ontgaat hen dan kennelijk. Wat is trouwen dan eigenlijk? Een zoektocht door de Bijbel.


Trouwen: een levenslange verbintenis tussen man en vrouw
Trouwen is volgens de Bijbel de intentie die je als man en vrouw naar elkaar én je omgeving uitspreekt om zolang je leeft bij elkaar te blijven als één eenheid.

En die trouwbelofte is voor GOD tevens bindend; zie Exodus 20:14. Het gaat daarbij niet over 'de formele instantie' die het huwelijk bekrachtigt of 'de juiste voltrekking' van het huwelijk (als die er al zou zijn), maar simpelweg dat man en vrouw die belofte naar elkaar uitspreken én (vol-)houden. En GOD is daarbij je Getuige!

Trouwen: een verbintenis die door GOD wordt erkend
Als man en vrouw elkaar in de echt binden, dan is GOD daarbij hun Getuige. Bovendien vindt GOD deze verbintenis zo belangrijk, dat HIJ het 7e Gebod daaraan gewijd heeft. Echtbreken -de eenheid tussen man en vrouw verbreken- mag dus niet van GOD. Ingaan tegen dit Gebod betekent ingaan tegen GOD cq je verbintenis met GOD verbreken.

Huwelijkse staat: één-zijn én één-blijven!
Overduidelijk heeft GOD met het huwelijk de bedoeling dat man en vrouw daarmee één-zijn en blijven. Alles wat scheiding brengt in het huwelijk gaat dus eveneens rechtstreeks in tegen GOD.

Wie stopt met het huwelijk brengt diens partner en zichzelf schade toe. Bovendien krijgen de mogelijke kinderen en andere familieleden daar ook geestelijke schade en/of financiele schade van. Bovendien geeft scheiden een slecht voorbeeld.

Wanneer je beter niet kan trouwen...
Jezus maakt onomstotelijk duidelijk, dat het ook beter is om in bepaalde gevallen niet te trouwen. Jezus noemt men name 'echtbreken' en 'ontucht' als gronden om niet te (her-) trouwen.

Aangezien trouwen volgens de Bijbel tussen man en vrouw is, kan tussen 2 vrouwen of 2 mannen niet getrouwd worden; simpelweg omdat een dergelijke verbintenis niet is wat 'trouwen' inhoudt.

Natuurlijk ook omdat de Bijbel de sexuele activiteit tussen gelijke geslachten tot 'ontucht' bestempelt; dwz: een zonde tegen het eigen lichaam en (dus) tegen GOD. GOD wil namelijk dat Zijn Kinderen gezond opgroeien tot een gezonde vrucht en tot een gezond voorbeeld. Ontucht is naar bijbelse maatstaf dus niet gezond.

Duidelijk wordt uit oa deze Bijbeltekst, dat mensen die echtbreuk plegen/overspel begaan of op sexueel gebied 'ontuchtig zijn' [sex met gelijke geslachten, met dieren, met meerdere partners of via vrije sex, etc.] geen eeuwig hemels leven zullen krijgen.

Zij gaan immers in tegen GOD en Gebod. Tegelijkertijd toont hun leven en handelen een zieke vrucht; een vrucht die bij GOD geen plaats heeft.

Trouwen & een nieuw hemels leven
Jezus maakt in de Bijbel duidelijk, dat er in de Hemel niet getrouwd wordt. Hij doet dit naar aanleiding van een (strik)vraag die handelt 'over een vrouw die met meerdere mannen getrouwd is geweest en hoe dat dan in de Hemel zal zijn straks'.

Er zijn kerkleden [met name RK-kerkleden] die menen nav Lukas 20:34-36 dat 'ongetrouwd zijn' alleen leidt tot Gods Koninkrijk' cq 'Koninklijk Priesterschap', maar dat betreft slechts een kerkvisie die men heeft ondersteund door een gemanipuleerde Bijbelvertaling te maken en gebruiken.

Mattheus 22:30 maakt dat onomstotelijk duidelijk, wat de werkelijke strekking is van Lukas 20:34-36, namelijk de Hemels nieuwe wereld en hoe het leven aldaar voor mannen en vrouwen zal zijn.

Trouwen: voor elkaar & voor GOD
Uit de Bijbel blijkt dus dat trouwen een duurzame verbintenis is tussen man en vrouw. Een verbintenis bij leven waarop GOD gesteld heeft, dat die verbintenis niet verbroken mag worden. Wie dat wel doet, krijgt geen deel aan het eeuwig hemelse leven.

Trouwen is dus iets tussen echtelieden [en hun families] en GOD. De huwelijkse binding wordt dus ook voor GOD aangegaan; op wat voor wijze het huwelijk in formele zin ook wordt voltrokken. De wijze waarop staat en overheid aanwijzen hoe er getrouwd kan worden, staat hier dus geheel los van.

Kerken tenslotte ontkennen met hun 3-ene-kerkgod het Evangelie, de Getuigenis van GOD en de getuigenissen van Jezus en de apostelen. Op die wijze kunnen kerkhuwelijken nooit-en-te-nimmer voor GOD zijn. Kerken gaan met hun leer en getuigenis immers op die wijze tegen GOD in!

Als je als man-en-vrouw als Christen wilt samenleven is elkaar die belofte maken voldoende om getrouwd te zijn; gemeenschap met elkaar hebben is de bekrachtiging daarvan.

Dat de overheden formeel eisen stellen aan dat huwelijk ['staatsgetrouwd en geregistreerd zijn'] is slechts zodat daaraan ook staatswettelijk gevolg kan worden gegeven. Daarbij moet je denken aan zorgplicht, registratiewet, financiele verplichtingen, fiscale verplichtingen, wettelijke aansprakelijkheid etc.


Door: Hein Kuipers dd. 1 juni 2007
Terug
HOME