"Raad moet profetisch spreken niet laten
Waarden en normen en de rol van de kerken blijft onderwerp van gesprek binnen de Raad. Kunnen de kerken wel eensgezind en duidelijk spreken over thema’s waarover ze het onderling niet eens zijn, namens wie spreken de Raad of zijn lidkerken eigenlijk, is politiek niet te belangrijk om aan dominees over te laten, zoals minister van Justitie Donner nog onlangs beweerde? "

Hoe "vrij" is de "vrijheid van meningsuiting en godsdienst" eigenlijk ?!
Het bovenstaande gedeelte komt uit een zeer recentelijk gepubliceerd artikel van de Raad van Kerken. Het gaat over "het profetisch spreken van de kerken", maar meteen daarna blijkt het te gaan over "eensgezind en duidelijk spreken over thema's" en dat lijkt mij beslist niet synoniem aan "profetisch spreken".

Is het niet zo, dat "spreken" en "godsdienst" vrijheden zijn, die door onze grondwet wordt gegarandeerd ?

Het lijkt mij tevens, dat het afnemen van "het woord" op wat voor wijze ook en met wat voor reden ook niet strookt met vrijheid van meningsuiting of godsdienst… En de Raad van Kerken wil inspelen op dé sleutelrol van de overheid als het gaat over oplossingen aangaande normen en waarden ? Welke bijdrage levert de overheid eigenlijk in onze samenleving als het gaat over normen en waarden ???

De waarden en normen in de politiek…
En als we de politici dan maar tot "de normsteller en maker" maken, zullen we dan juist bezig zijn ?

• Is de beleidsman een VVD-er…dan zijn er slechts een paar mensen die de macht en de rijkdom in handen hebben
• Is de beleidsman een CDA-er… dan regeert de leugen met het "schijnbaar-Christelijk-beleid" en dito on-Christelijke politiek en on-Christelijk handelen
• Is de PvdA aan het beleid, dan lijkt de retoriek van het volk de norm te worden: geld, patat of magnetron-maaltijd, TV, internet en spelen

Maar waarom was het ook alweer, dat "de discussie over normen en waarden" opgang moest komen ? Is dat niet, dat er sprake is van een totaalgebrek aan normbesef: de zgn. "normvervaging" ? Is het niet, dat er geen respect meer is voor "leven" ? Is het niet zo, dat geweld, onbegrip en persoonlijke genoegdoening uitgangspunt zijn geworden in het dagelijks leven van velen ?

Oorzaken en gevolgen
Steeds minder mensen zijn Christen. De ledenaantallen van de kerken zijn de afgelopen 50 jaar sterk gedaald en de nog aanwezige leden zijn sterk vergrijsd.

Niet God, maar de "post-moderne-mens" met al zijn verworven "materialistische vrijheden" is uitgangspunt geworden.

De TV brengt ons in de wereld van onmetelijke rijkdom en schoonheid. Een wereld vol glamour, uiterlijkheden, rijkdom, geweld, sex, verslavingen en intriges. En al dit moois is ook voor jou weggelegd ! Een wereld waaraan velen van ons zich spiegelen. Christenen niet uitgezonderd, want ook zij kijken TV.

Zou je niet kunnen zeggen, dat de TV onze norm is geworden ? Liggen onze waarden en normen niet in handen van journalisten, TV- en filmproducenten, kabelexploitanten en van degene die "zendtijd koopt" ?

Grondwettelijke vrijheden moeten wijken voor materialistische "vrijheden"
Waarom de macht in handen van politieke personen geven als het om waarden en normen gaat ? Is macht de "bottom-line" van al onze waarden en normen of is macht / politieke macht gewoon "de norm" ?

Het lijkt er wel op, want Bush en Blair en "hun oorlog-voor-vrede" is tot mondiale norm gemaakt. Een prachtig voorbeeld aan de wereld hoe rijkdom, macht, oorlog en politiek kan leiden tot vele doden, een land in totale puinhoop en…gedwongen vrede. En na de oorlog een wereld in economische problemen, want oorlogvoeren kost véél geld… Hoe nobel van Bush en Blair. Wat een normen en waardenbesef…!

Is het niet zo, dat deze "leiders" hun eigen normen en waarden hebben opgedrongen aan de rest van de wereld ? En is het niet zo, dat de nagenoeg de gehele politiek achter deze leiders aanloopt, terwijl 80% van de wereld tegen de oorlog is…? Is het dus verstandig om normen en waarden in handen van politici te leggen ?

De Raad van Kerken, in de persoon van Ton van Eijk, meent dat "we niet naief moeten zijn over normen en waarden en dat we zelf niet (alle ?) oplossingen moeten willen aandragen… ". Is het niet zo, dat de erfzonde ons Christenen leert, dat "wij mensen" die oplossingen ook nooit kunnen brengen ? Maar misschien daarom een nog interessantere vraag: "is de kerk of zijn de kerkraden of zijn de verschillende soorten kerken samen (oecumene) dé organen die "oplossingen kunnen brengen" ?

Een kerk is een samenkomst en samenwerkingsverband van mensen. "Een kleine samenleving" zou je kunnen zeggen. En die "kleine samenleving" maakt deel uit van die "grote samenleving"; ook wel "de wereld" genaamd. Een samenleving bestaande uit…mensen.

Oplossingen kan een Christen dus niet bieden, maar de wijze waarop "die Christen" zich in het dagelijks leven opstelt, zal een verandering teweeg brengen. Doordat God centraal staat in Woord, in Levend Woord, in 10-Woorden, in Waarheid én in de Geest van die mens mét de Heilige Geest.

Dé Christen-opdracht is uitgaan en het Woord van God verkondigen. En in dat Woord van God zitten dé normen en waarden verankerd. En wat je zaait, dat zal geoogst worden. En als er niet meer gezaaid wordt, kan er ook niet meer geoogst worden, want er zal geen opbrengst meer zijn.

En voor alle duidelijkheid: niet de kerk, maar de wereld is het verkondigingsgebied van de Christen ! Of er nu een Romeins Keizer, een Joodse Raad, politieke systemen of (kerk)raden regeren: de wereld is het verkondigingsgebied !

Dat de Raad van Kerken zichzelf wil beperken tot spreken in kerken, maar niet alle oplossingen wil aandragen, is dus totaal onbijbels, want spreken in de kerken is niet het doel van een Christen, maar "uitgaan".

En 'oplossingen-kunnen-bieden' is aan God. Wij mensen schieten daar juist totaal in tekort. De centrale positie van God in ons leven en handelen naar anderen, buiten die kerk, bevat de oplossing in wat in de zogenaamde "Christelijke politiek" normen en waarden worden genoemd…

In plaats van 'positie-bepalen-binnen-een-machtsgebied" vanuit de eigen kerk geredeneerd, zou de Raad van Kerken uit moeten gaan in die verschraalde samenleving die God nodig heeft. En dat doet die Raad niet meer, maar de Raad probeert alleen nog maar hand-in-hand te lopen met de machthebbers…

Terug naar Menu
HOME